Bulterier a choroby - na co chorują bulteriery?

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Bulterier, jak każdy inny pies jest podatny na choroby. Psy tej rasy, dzięki swojej specyfice, są stosunkowo odporne na ból, co sprawia, że rzadko sygnalizują swoim właścicielom o problemach zdrowotnych. Dlatego też najlepiej zrobimy, jeżeli po zauważeniu jakiejkolwiek nieprawidłowości, jak najszybciej udamy się do lekarza.

Choroby, jakie dość często dotykają bulteriera, to m.in. alergie skórne. Czynnikiem decydującym o podatności na to schorzenie jest przede wszystkim krótka sierść. Różne insekty mają bardzo łatwy dostęp do ciała naszego przyjaciela. Często wynikają też one z nietolerancji na pewne składniki pożywienia lub stosowania nieodpowiednich szamponów.

Niestety, lecz bulteriery są genetycznie obciążone chorobami serca i nerek. Dlatego też zaleca się, abyśmy co jakiś czas przeprowadzali badania kontrolne u lekarza weterynarii. 

Do jednych z najgroźniejszych chorób, z jakimi mogą borykać się bulteriery, zaliczamy dysplazję stawów biodrowych. To schorzenie powoli, acz nieubłaganie, niszczy stawy biodrowe naszego podopiecznego, w końcu uniemożliwiając mu chodzenie, a nawet stanie w miejscu. Można oczywiście zainwestować w specjalne nosidła lub wózki, lecz widok cierpiącego psa, sprawia najczęściej, że chcąc ulżyć przyjacielowi – usypiamy go. 

Bulteriery, szczególnie te koloru białego, narażone są na głuchotę. Zaleca się, aby starsze czworonogi poddawać co pewien czas badaniom słuchu. 

Mimo tego, że bulteriery są dość odporne, pamiętajmy, aby nie przebywać z nimi zbyt dużo na dworze podczas upałów. Zawsze zabierajmy ze sobą w takim przypadku dużo wody, aby napoić psa oraz starajmy się przebywać w zacienionych miejscach. Zbytnie nasłonecznienie może bowiem doprowadzić do udaru cieplnego.

Aby nasz piesek był jak najdłużej zdrowy, pamiętajmy o jego regularnej pielęgnacji. 

Co pewien czas lub w razie konieczności (deszcze lub pora zimowa) należy wykąpać bulteriera. Z racji wspomnianych już problemów skórnych, pamiętajmy, aby bezwzględnie używać szamponów hipoalergicznych. 

Średnio co miesiąc powinniśmy wyczyścić psu oczy oraz uszy specjalnymi preparatami, aby nie zbierały się wokół nich bakterie. 

Odkładanie się kamienia nazębnego może powodować zapalenie dziąseł. Chcąc go uniknąć, kupujmy czworonogowi przysmaki dentystyczne.

Mały bulterier nie jest po prostu mniejszą odmianą osobnika standardowego: to odrębna rasa, której zdrowie ma wiele wspólnych uwarunkowań z bulterierem standardowym, ale obejmuje też charakterystyczne ryzyka. Szczególnej uwagi wymaga pierwotne zwichnięcie soczewki, choroba dziedziczna, w kierunku której można wykonać badanie genetyczne.

Rozmiar psa sam w sobie nie oznacza lepszego zdrowia ani mniejszej podatności na choroby. U obu ras mogą występować problemy skórne, choroby serca i nerek, dysplazja stawów biodrowych oraz głuchota. Różnice między konkretnymi psami zależą między innymi od dziedziczonych wariantów genetycznych, dlatego sam wygląd ani masa ciała nie pozwalają ocenić ryzyka.

U małego bulteriera istotnym zagadnieniem jest pierwotne zwichnięcie soczewki, określane skrótem PLL. Schorzenie może prowadzić do bólu i pogorszenia widzenia, a w poważnych przypadkach do utraty wzroku. Badanie DNA pomaga ustalić, czy pies ma wariant związany z chorobą; wynik należy interpretować w odniesieniu do planów hodowlanych i konsultacji weterynaryjnej.

Wczesne rozpoznanie zmian okulistycznych ma znaczenie. Niepokojące objawy obejmują m.in. zaczerwienienie oka, jego mrużenie, łzawienie lub nagłą zmianę reakcji psa na otoczenie. Takie symptomy wymagają oceny lekarza weterynarii, ponieważ mogą mieć różne przyczyny, a niektóre choroby oczu postępują szybko.

Przy wyborze szczenięcia liczy się dokumentacja zdrowotna rodziców, nie tylko ich wielkość czy wygląd. Należy sprawdzić, czy wykonano badania dotyczące dziedzicznych chorób właściwych dla rasy, w tym PLL, oraz omówić ich wyniki z lekarzem weterynarii. Badania rodziców nie gwarantują, że szczenię nie zachoruje, ale pomagają lepiej ocenić ryzyko.

Opieka nad małym bulterierem powinna uwzględniać jego indywidualny stan zdrowia, a nie wyłącznie przynależność rasową. Lekarz weterynarii może dobrać zakres kontroli do wieku, objawów i historii rodzinnej psa. Dzięki temu łatwiej odróżnić typowe cechy budowy od zmian wymagających dalszej diagnostyki.

Najczęstsze choroby, na które zapada bulterier to: alergie skórne, schorzenia serca i nerek, dysplazja stawów biodrowych oraz głuchota. Chcąc dbać o zdrowie naszego podopiecznego, stosujmy regularną pielęgnację.